05 January 2009

KUNG ILANG LABI ANG NAHAGKAN NG AKING LABI

(Mula sa What Lips My Lips Have Kissed,
and Where, and Why ni Edna St. Vincent Millay)


Kung ilang labi ang nahagkan ng aking labi
at kung kailan o bakit ay di ko mawari,
o kung kaninong bisig ang aking inunan
habang naghihintay sa umagang

walang suot na pangalan. Tuwing gabi,
ang mga multo’y lulan palagi
ng ulan. Pumapatak sila sa aking unan,
tumatahak sa buntung-hininga

at nag-uusisa ng kasagutan. Ang katahimikan
ay labahang kumikinang sa kalooban
ganitong ang mga sandali ay balisa
at ang paghihintay ay bilasa

at ang puno ay nag-iisa
ngayong taglamig. Pati ang ibon
sa himpapawid. Pati ang mga sanga
na mas tulala kaysa noong una.

Pasensiya kung di ko maiisa-isa ngayon
ang mga pag-ibig na pumarito’t pumaroon.
Minsan kong narinig ang awit
ng tag-init; at batid kong hindi na –

hinding-hindi na – ito mauulit.