12 March 2009

ANG PAG-IBIG AY NAGLAHO

(Halaw sa Ashes of Life; Edna St. Vincent Millay)



Ang pag-ibig ay naglaho at nag-iisa ako
at bawat araw ay parang ayaw nang magbago;
kumakain ako kung kumakalam ang sikmura,
natutulog kung walang magawa -- upang sana
sa aking paggising, balot na ang dilim.

Ah! Ngunit mas malimit ayaw sumapit ng antok.
Ang oras ay naririnig ko buhat dito, kumakatok
na parang luku-luko. Sana'y umaga nang muli
upang muli at muli at muli at muli
parating na ang dapithapong nagmamadali.

Ang pag-ibig ay naglaho at nag-iisa ako
at nalimot ko na ang mga bagay na dapat butingtingin.
Mapaganito't mapaganya'y pareho lang sa akin;
Lahat ay tila wala nang kabuluhan.
Di ko matapos ang bawat maumpisahan.

Ang pag-ibig ay naglaho at nag-iisa ako -- pero
laging narito ang mga kapitbahay na istorbo,
nanghihiram ng kung anu-anong hindi na ibabalik.
Kung kaya't bukas ulit at bukas ulit
ay mananatili, hanggang bukas ulit at bukas ulit,
itong kalyeng masikip, itong tahanang maliit.