26 April 2009

HINDI KITA KAYANG IBIGIN

(Halaw kay Pablo Neruda)


Hindi kita kayang ibigin
gaya ng isang hiyas na mamahalin
o tulad ng lumiliyab na sampaguita
sa gabing sakdal-dilim. Iniibig kita
gaya ng kung paano dapat magmahal
nang lihim, sa pagitan ng kaluluwa

at anino. Iniibig kita
gaya ng isang hardinero,
nagdidilig sa halamang di pa tumutubo,
naghihintay sa pagkinang
ng bulaklak na pausbong pa lang.
Salamat na rin

sa isinaboy mong paglingap sa akin
at isang halimuyak ang kumakalat
ngayon sa lupa, gumagayak sa aking katawan
nang payapang-payapa. Iniibig kita
nang di ko nalalaman ang paano at kailan,
o kung saan nagbubuhat ang saan.

Iniibig kita nang walang pag-aatubili,
walang halong pagkukunwari
at lalong di mapagmalaki.
Iniibig kita sapagkat wala akong alam
na ibang dahilan
maliban sa: Ang “ikaw” at ang “ako”
ay sabay nating pinaglalaho

at ang iyong palad
ay nagiging palad ko
tuwing dinarama mo
ang pintig ng aking puso;
at ang iyong mga mata
‘pag nakikita kong pumikit,
pakinggan mo
at nagsisimula na 'kong humilik.