10 May 2009

HALAW SA FUNERAL BLUES

(W. H. Auden)


Putulin ang linya ng telepono at pigilin
ang pag-ikot ng mga relo. Patahimikin
ang umaalulong na aso at isusi na
ang mga piyano. Sa mahinhing
tapik ng tambol, ilabas na ang ataul.

Iparada ang bandila, pati ang mga kandilang
nagbabalita na Siya’y Patay Na.
Bihisan ng itim na uniporme ang mga nagtatrapik
sa kalye. Talian ng itim na laso ang mga kalapati
na nakadapo sa mga itim na poste.

Siya ang aking Hilaga, Silangan, Timog at Kanluran;
siya ang araw ng pahinga at trabaho sa opisina,
ang aking tanghaling-tapat at hatinggabi,
siya ang awit pati ang tulang sinasabi; Akala ko
ang pag-ibig ay di naghihingalo: mali pala ako.

Palamlamin ang sindi ng mga bituing
wala nang silbi. Ang araw ay lansagin
at ang buwan ay balutin. Ibuhos ang karagatan
at iligpit na ang kagubatan; dahil walang kabuluhan,
wala nang halaga ngayon ang kagandahan.