29 August 2009

DALAWANG LAMAY

-

May dalawang pinaglalamayan
dito sa aming bayan.
Ang isa ay tampok na obitwaryo

sa unang pahina ng mga diyaryo.
Wari’y kulay-dilaw na laso
o mabangong hibla ng rosaryong

nakasulsi sa punit na pag-asa
ang mahabang pila
ng mga usyusero sa Edsa

Regalong nakabalot ang kalungkutan
sa loob ng katedral.
Namumulaklak ang papuri

sa lalamunan ng kardinal
habang malagablab
sa kanilang pagpupuyat

ang mamahaling kandelabra, gayundin
ang mukha ng bawat nagsidalo
na wari bang walang madilim na anino,

walang maitim na alaalang
maisusuot na parang belo,
ang mga pangakong kaha-kahapon

ay nalibing at tumapon. Ganito
ang tagpong nakakuwadro
sa loob ng telebisyon

na siya namang tinutunghayan ngayon
malapit sa isa pang lamay,
nadaanan ko pauwi sa bahay:

Sa gilid ng kalye nakabalandra ang burol.
Sa loob ng mumurahing ataul,
nakapulupot ang plastik na rosaryo

sa maputlang kamay ng yumao.
Ang pangaral ng ministro
hinggil sa aklat ng buhay

ay naalipusta sa ingay
ng mga miron at nakikipusta
sa larong tong-its at sakla.

Nakatitik sa dilaw na laso
ang pangalan ng mga naulila.
Nakatirik ang ilaw ng kandelabra

na lalo pang nagpapadilaw
sa hiram lang na barong at kamiseta.
Sa tabi ng barung-barong

sumasabog sa patay na hangin,
kasintalim ng lambong ng alimuom,
ang alulong ng asong kanina pa gutom.

17 August 2009

KAARAWAN

(Halaw Kay Yevgeny Yevtushenko)


Inay, hayaan mong batiin kita
sa kaarawan ng iyong supling.
Puspos kayo ng pag-aalala
at laging dahil sa akin.
Heto ako ngayon, himbing
na himbing, may suweldong
katiting, nag-asawa
nang wala sa oras,
buto’t balat at di nakapag-aahit
ng balbas. O anong panglaw
Kung inyong masisilayan!
Dapat kang pagpugayan
sa kaarawan ng iyong agam-agam.
Kung tutuusin, kayo ang dahilan,
sa inyo ko natutunang mahabag
sa panahong kinasadlakan
gayundin ang magtiwala
at sumampalataya
sa paparating na araw
ng mga naglilimas ng bahaw.
Dahil di ninyo isinubo
sa buhay ng kasikatan at rangya,
wala akong namanang dunong
o talento, maliban sa di pag-urong
kung oras na ng peligro.
Kaya buksan ang bintana
ng anak niyong pobre,
papasukin ang awiting mala-punebre
mula sa mga sangang kulay-kape
at kapos sa dahon.
Hagkan ang mga mata kong mahinahon.
At ibalot na
ang aking papel at pluma.
Ibalot na
ang gatas at minatamis
saka tahimik na panoorin
ang aking pag-alis.