29 August 2009

DALAWANG LAMAY

-

May dalawang pinaglalamayan
dito sa aming bayan.
Ang isa ay tampok na obitwaryo

sa unang pahina ng mga diyaryo.
Wari’y kulay-dilaw na laso
o mabangong hibla ng rosaryong

nakasulsi sa punit na pag-asa
ang mahabang pila
ng mga usyusero sa Edsa

Regalong nakabalot ang kalungkutan
sa loob ng katedral.
Namumulaklak ang papuri

sa lalamunan ng kardinal
habang malagablab
sa kanilang pagpupuyat

ang mamahaling kandelabra, gayundin
ang mukha ng bawat nagsidalo
na wari bang walang madilim na anino,

walang maitim na alaalang
maisusuot na parang belo,
ang mga pangakong kaha-kahapon

ay nalibing at tumapon. Ganito
ang tagpong nakakuwadro
sa loob ng telebisyon

na siya namang tinutunghayan ngayon
malapit sa isa pang lamay,
nadaanan ko pauwi sa bahay:

Sa gilid ng kalye nakabalandra ang burol.
Sa loob ng mumurahing ataul,
nakapulupot ang plastik na rosaryo

sa maputlang kamay ng yumao.
Ang pangaral ng ministro
hinggil sa aklat ng buhay

ay naalipusta sa ingay
ng mga miron at nakikipusta
sa larong tong-its at sakla.

Nakatitik sa dilaw na laso
ang pangalan ng mga naulila.
Nakatirik ang ilaw ng kandelabra

na lalo pang nagpapadilaw
sa hiram lang na barong at kamiseta.
Sa tabi ng barung-barong

sumasabog sa patay na hangin,
kasintalim ng lambong ng alimuom,
ang alulong ng asong kanina pa gutom.

No comments:

Post a Comment