17 August 2009

KAARAWAN

(Halaw Kay Yevgeny Yevtushenko)


Inay, hayaan mong batiin kita
sa kaarawan ng iyong supling.
Puspos kayo ng pag-aalala
at laging dahil sa akin.
Heto ako ngayon, himbing
na himbing, may suweldong
katiting, nag-asawa
nang wala sa oras,
buto’t balat at di nakapag-aahit
ng balbas. O anong panglaw
Kung inyong masisilayan!
Dapat kang pagpugayan
sa kaarawan ng iyong agam-agam.
Kung tutuusin, kayo ang dahilan,
sa inyo ko natutunang mahabag
sa panahong kinasadlakan
gayundin ang magtiwala
at sumampalataya
sa paparating na araw
ng mga naglilimas ng bahaw.
Dahil di ninyo isinubo
sa buhay ng kasikatan at rangya,
wala akong namanang dunong
o talento, maliban sa di pag-urong
kung oras na ng peligro.
Kaya buksan ang bintana
ng anak niyong pobre,
papasukin ang awiting mala-punebre
mula sa mga sangang kulay-kape
at kapos sa dahon.
Hagkan ang mga mata kong mahinahon.
At ibalot na
ang aking papel at pluma.
Ibalot na
ang gatas at minatamis
saka tahimik na panoorin
ang aking pag-alis.

4 comments:

  1. ..hmmm. ayos . nakaka tats. :P
    ..mustah?! :)

    ReplyDelete
  2. Salamat. Pero mas naantig ako sa pangungumusta mo. Pakisabi kay Mar Roxas, lalaban tayo!

    ReplyDelete
  3. This is one of those moments when I regret not being proficient at filipino. Some words, I'm not sure of the meanings. But still, I do understand the gist of this poem, and the last line was especially poignant.

    ReplyDelete
  4. It is hard to think of a good poet at the time when he was writing good poetry. -B.R.


    Husay, good luck sa 'yo!

    ReplyDelete