03 January 2010

LAB AT PERS SAYT

(Halaw kay Wislawa Szymborska)

Na matinding sikdo ng pag-ibig
ang nag-ugnay dito sa dalawang mangingibig --
sa pagpapalagay na ganito
ay pareho silang kumbinsido. Lamang
mas higit yata akong interesado
sa bagay-bagay na di natin sigurado.

Palibhasa kaha-kahapon lang
ay di pa magkakilala, ang akala nila
walang nagaganap sa pagitan
ng bawat isa. Walang kabuluhan
ang mga kalsada,
ang mga pasilyo at hagdanan
dinadaan-daanan lamang nila,
wala silang napupuna.

Kung aking tatanungin
ay ano kayang sasabihin; kung nagkataon
minsan na kaya silang nagsalubong
sa harap ng pintuan? O di kaya’y nagsabi
ng magalang na “excuse me” at "sorry"
sa gitna ng maraming tao; o baka isang tinig
na aburido, umuusal ng “wrong number”
sa telepono. Kahit ano,
ang kanilang sagot ay iisa:
hindi, wala kaming maalala.

Magugulat silang malaman
na sa hinaba-haba ng panahon
kapwa silang pinaglaruan ng pagkakataon.

O baka ang pagkakataon
ay di pa nila noon tadhana. Kung kaya
ang kanilang landas ay niliko
pinaglapit pinaglayo
isa man sa kanila'y walang nakarinig
sa pigil-pigil na hagikgik.
Maaaring may mga tanda at pahiwatig
ngunit dahil walang nakahalata
lahat ay balewala. O baka sa loob
ng tatlong taon
o noon lang nakaraang Martes
isang papel na kakalat-kalat
ang dumapo sa kanilang balikat.
Mayroong bagay na nawala
at muling sumulpot. Isang bolang
kung saan sumuot at nakaligtaan
noon pang kanilang kabataan.

May mga pihitan at seradura na binura
ng isa ang bakas ng kamay ng isa;
o mga bayong at maleta
na di sinasadyang napagtabi
pagdeposito ng kaniya-kaniyang bagahe.
O mga gabing parehas
ang nakitang panaginip, ngunit
hindi nila magunita pagsapit
ng umaga. Ang bawat simula

ay pagpapatuloy.
Walang sinumang nakawawari
sa bagay-bagay
na maaaring mangyari.

1 comment:

  1. hmm.. aklat ng pangyayari.. destiny?? are we destined to love somebody?

    ReplyDelete