01 September 2010

TIPO KONG BEBOT

(Halaw kay Paul Curtis)


Ang tipo kong bebot
ay di umuutot
nang ubod nang bantot
at parang torotot.
Mahinhing buntung-hininga
ang singaw ng bituka;
hangin, kung mangamoy-kubeta
aba'y sinong magsususpetsa?

Ang tipo kong babae ay
ganito kung dumighay:
di parang asong nanganganay,
tahimik siya't patay-
malisyang nakatakip
ang palad sa bibig,
kumbaga'y kakilig-kilig
ang huning 'pinaririnig.

Anumang tining ng init
pawis ay di kumakapit
sa manggas at singit-singit
ng bestidang gamit-gamit.
Walang kinukubli
o lihim na di masabi,
ang tipo kong binibini
tuyo palagi’ng kili-kili.

'Pag habang nasa kalsada
ay mahulog sa bangketa
tatawa lamang siya,
walang aberya o disgrasya.
Walang kabastusang
lalabas sa lalamunan --
kung magmura’y sa isip lang
itong tipo kong paraluman.

Di kaya bunga lang ng guni-guni
itong aking pinagsasabi.
Mangyari kasi
ang babae
‘pag nautot nang aksidente
sa kabag isisisi.
Kung dighay-bulkan
ay di mapigilan
paliwanag diyan:
di siya natunawan.
Kung di maiwasan
pagpawisan
panahon naman
ang may-kasalanan.
Tuwing napapamura
ng malulutong na “punyeta”
sasabihin niya, bakit ba
kasi kita nakilala?