19 February 2011

SA LOOB NG KANIYANG BAHAY, ISANG TAGABITAY

(Halaw kay Carl Sandburg)


Ano kaya ang nasasaisip ng isang tagabitay
pagkagaling trabaho, diretso sa kaniyang bahay?
Sa mesa, kasama ang anak at asawa, kaharap
ang bagong-saing na dinorado, galunggong at itlog
na sarsyado, kinukumusta kaya ng mga ito
ang kaniyang maghapon, kung di ba nagkaroon
ng aberya kaninang may ginarote siya
sa plasa? O iniiwasan nila ang ganitong paksa
at mas ibig nilang pag-usapan ang pulitika
at pelikula, ang pinakahuling balita
ng reporter na bakla, ang sobra-sobrang
alinsangan ng klima? Kung sakali,meron bang
pumapansin sa kaniyang daliri at palad
tuwing dumadakma sa bandehado ng salad?
Tuwing maglalambing ang tsikiting
at lalapit, sabay yaya sa amang maglaro sila
ng luksong-lubid, nagagawa ba niyang sumagot
nang pabiro – Anak, katunaya'y di mabilang
ang lubid na ibinuhol ko sa leeg
ng kung sinu-sino. O meron bang gumuguhit
na tuwa sa kaniyang mukha,
naiisip niya kung gaano kahalaga
manatiling humihinga. O sakaling abutan niya
ang buwang tumatagos sa loob ng bintana,
habang payapang umaagos ang puting liwanag
sa bumbunan at tenga ng bunsong himbing
na himbing sa papag, may kung anu-ano
kayang bumabagabag – dito sa ating berdugo –
wala sa tingin ko. Ang ganitong mga bagay
ay magaan lamang para sa isang tagabitay.
Kunsabagay, lahat dapat ng bagay
ay magaan lamang para sa isang tagabitay.

1 comment:

  1. kakasad naman......oo nga ano,ano kaya iniisip nya pagkatapos nya kumitil ng buhay? haaaayyyy....

    ReplyDelete