07 February 2012

BAGO MATULOG

-

Dumadalas ang oras na kayhirap matagpuan
ang mga lingid na landas tungo sa kanya-
kanya nating katawan. Malimit naiisip ko,
baka habang tumatagal ay hindi talaga
maiiwasan ang ganitong pagsasatubig ng balat,
bagay kumbakit ang mga dati-rati nang hugis,
kinis at sukat, o ang maririing gaspang
na gumugunita sa dakong pinagguhitan
minsan ng mga sugat -- lahat ng ito ay nalulusaw
kahit sa pinakamababaw na paggalugad
at pagbabaka-sakali ng palad. Halimbawa
sa gabi, habang nakasalansan ang alinlangan
gaya ng matitigas na unan na di natin namalayang
namagitan na sa ating tabi, ipinagpapalagay mo
na diyan sa masisikip na butas at puwang ng punda
madalas kong ikubli palayo sa iyo
ang aking kaluluwa, dahilan kung kaya
sa pagmamadali ko palagi umalis
ng kama sa umaga, huli na bago ko maalala
na nakakalimuta ko 'tong isama. O minsan,
kung abala sa binabasang tula, walang-babala
mong ilalapag sa dibdib ko ang iyong daliri,
saka itatanong ang hinggil sa mga bahagi
kung saan matatagpuan ang mga palatandaan
na pupuwedeng maghatid sa iyo pabalik
sa nawaglit nating daanan. Na sasagutin ko
ng tungkol sa mga anino, at iba pang bagay
na gayong alam nating naririto
ay di pa rin mahawak-hawakan nang buo.
Dahil batid mong paulit-ulit nang ganito
ang aking sinasabi, muli tatayo ka
upang buksan ang mahinang tv, o apurang ililipat
ang pahina ng aklat na dala mo parati. Mangyari,
mayroon ka talagang hinahanap. Isang gusot o tiklop,
isang tupi ng papel na nagbibigay-tanda
sa kinaroroonan ng mabulaklak na prosa, isang kabanata
na alam mong baka sa guni-guni,
sa guni-guni mo lamang dati pa nabasa.

1 comment:

  1. natutuwa ako sa mga tangible images na laman ng tula.=)

    ReplyDelete